113
AEQVO LECTORI.
Dabes amice lector eam medicinę partem vel nobilissimam,
qua non succus aliquis amarus aegre impingitur, aut crassa re¬
rum mistura corpori humano in medicamentum cedit. Verum
vt earundem purior secretiorque potestas, ceum animula quaepi¬
am rebus artificio subducta, sese spiritibus nostris insinuat,
vitamque vegetiorem reddit, rem sane quęm perinde nostri seculi vulgo me¬
diculis incognitaerat diu: sic popello huius ope egenti desyderata diutius
quaeque a darissimis primum inuenta medicis, ac processu opero sius excul¬
ta principibus solum viris, caesaribus: regibus, ac ducibus vel medicorum
industria fuerar familiaris medicina nunc dei optimi benignitate plebi
& salubris & communis vt fieret, ex opera hoc opere curauit Vlstadius.
Laudent licet alij aduersum seuissimas aegritudines nobilem Theriaces
opem, alij contra affectuum messem Mithridatis medicamentum miris
praeconijs exclament ἀλεξῃ τήρια nimirum pro suis facultatibus nunquam sa¬
tis commendata, sed ea, quod crassa vndique conflantur materia: haud ali¬
os quam corporeos pellunt morbos. Hoc autem quis non plane probabit,
quod non modo vt corporis pellat morbos, efficacissimum est,
verum his pulsis, tam spiritum adauget, quam vitam mirifice prolonga¬
re potens est, quo vel maxime omnium fieri solet, vt quemadmodum ele¬
mentis, humoribus: membris: reliquisque corporis particulis spiritus prae¬
stat omnibus, sic quae hunc seruant refouentque medicamenta, terrenis, cras¬
sis impurisque membrorum remedijs praesentia magis sunt. Quare opti¬
me lector hanc Vlstadij lucubratiunculam vel qualemcunque boni consule¬
atque misere ex spiritu laborantibus, hac rerum crassissimarum secretione
salubriter consultum esse, tibi persuadeas, qua morbum regium, at¬
tonitionem, conuulsionem letalem, lethargum delirium. Spiri¬
tum iam deficientem aut his similes animi pereun¬
tis ęgritudines: non maiore fideac dex¬
teritate arcebis vnquam.
Vale bene,
Strennuo