DE
VNIONE
TERNARII
159
tum
est
à
primi
lapsus
tempore
sicuti
lapi¬
des
indurata
hominum
corda
fore,
quae
nisi
verbo
Dei
mollificentur,
dura
manent
in
ae¬
ternum.
Pharaonis
cor
à
ventre
matris
(vt
omnium
corda
sunt)
durum
fuit,
at
quià
ver¬
bo
Dei
mollicatum
non
fuit,
induratum
re¬
mansit,
nec
propterea
dicendum,
quin
&
du¬¬
rius
postea
factum
fuerit.
Deo
rebelles
&
ini¬
mici
nascimur
omnes,
talesque
manemus,
donec
eradicetur
ex
nobis
inimicitia
per
summum
Agricolam,
cuius
te
ministram,
ô
Mens
exhibe.
Semen
habes,
agrum
&
aquam,
nil
aliud
ampliùs
deficit,
quam
labor
assiduus,
non
interruptus.
Nunquam
cesses
oportet
ea
reuoluere
quae
iam
audisti,
tùm
audies,
a¬
liàs
per
intermissionem
inimico
tuo
locum
dabis.
Haec
sunt
quae
tibi
dicenda
commi¬
sit
hera
Virtus,
à
cuius
Sapientia
latiùs
doce¬
beris.
Ingentes
&
immortales
Deo
gratias
agimus,
qui
corda
nostra
suo
lumine
digna¬
tus
est
illustrare,
verboque
suo
reddere
mol¬
liora.
Amen.
Foeliciter
ito
frater,
&
Vir¬
tutem
perito.
Vale.
Mens
Corpus
siosim
allo¬
quitur.
Audistin
quidnam
Frequentia
di¬
xerit?
Corpus.
Audiui
quidem.
Mens
Quî¬
nam
arrident?
Corpus.
Non
vsque
adeò,
Mens.
Quî
sic?
Corpus.
Omnia
de
me
dicta
sunt
in
quem
verò
finem
tendant
nescio.
Mens.