162
DE
LAPIDE
albedo
lapidis.
Dicit
namque
Ham.
in
Tur.
Scito¬
te
quòd
cum
Mercurius
dealbatur:
fit
sulphur
al¬
bum
philosophorum
incombustibile,
continens
in
se
venenum.
Quod
splendori
marmori
est
simi¬
le,
quod
inuidi
Ethelia
vocant,
&
auripigmen¬
tum,
&
tincturam:
quia
solum
sulphur
aes
dealbat
Non
potest
autem
dealbare
aes,
nisi
in
priori
ope¬
ratione
fuerit
dealbatum,
hoc
tamen
est
fugitiuum
nisi
à
sulphure
rubro
retineatur,
&c.
Et
tracta
tus
Miserula
dicit:
Erunt
albissima
ad
modum
marmoris
relucentis
et
salis
albissimi.
Et
tunc
de
omnibus
corporibus
facit
Lunam.
Et
Ignotus
ait,
Fortifica
ignem
in
calcinatione,
quousque
terra
e¬
grediatur
alba
ex
ignis
fortitudine.
Et
ideo
sę
pius
tere
terram
cum
aqua
sua:
&
iterato
calcina:
quousque
aquae,
&
ignis
lotione,
obscuritas
pe¬
nitus
recedat:
post
purificationem
autem
rubescit,
postea
citrinescit.
Imò
vt
ait
Gallinar.
sępius
albescit,
&
saepius
citrinescit,
ac
saepius
nigres¬
cit.
Et
secundum
alium
philosophum,
sępius
rube¬
scit,
&
saepius
citrinescit:
ac
saepius
liquefit
&
saepius
coagulabatur
ante
veram
albedinem,
imò
omnes
colores
mundi
prius
apparent:
&
vltimo
sequitur
vera
albedo.
At
ignotus
subiunxit,
quam
tunc
vera
est,
quando
veluri
oculi
piscium
in
eo
elucescunt:
&
tunc
est
in
rectitudine
lapis
conge¬
latus.
Cum
videris
albedinem
omnib.
suprà
e¬
minentem
(idem
Gallinar.
inquit)
omnes
colo¬
res
mundi
ante
apparentes,
omnes
tamen
termi¬
nantur