TERTIVS.
97
Accursij.
Quidam
nostri
temporis
vir
alioqui
diligens
&
eruditus
non
Chrysamo
sed
Chrysomon
legendum
putat,
idque
vas
interpretatur
quo
funditur
aurum,
sed
Chrysale
illi
nomen
est.
Vasi
etiam
apud
Plau¬
tum,
&
tribùs
nunc
inuersis
litteris
vulgo
profertur,
Chrysamon
vero
omni
procul
dubio
legi
debet,
hoc
est
auream
arenam,
quae
quidem
non
fodiebatur,
sed
colligebatur
ex
maris
littore,
&
ex
ea
mixtioni¬
bus
quibusdam
parabatur
aurum.
De
hac
duae
illae
priores
leges
decernunt,
reliquae
de
fodinis
intelligen¬
dae,
quod
ex
verborum
serie,
&
ex
diuersitate
vecti¬
galis,
siue
vt
Lex
ait,
Canonis
deprehendi
facile
po¬
test.
Nam
chemici
scrupulos
paucos,
fossores
vero
de¬
cimam
partem
Caesaris
aerario
debebant
id
genus
fa¬
ciendi
auri
per
chemicam.
Primum
ex
septem
pro¬
didit
Psellus
docens
arenam
esse
quandam
mariti¬
mam
littoralemue,
quae
aurea
diceretur
à
colore,
&
à
quibusdam
arena
aurea
vocaretur,
cuius
haec
verba
ἄμμος
τις
ἐστι
παραλία
χρυσῖτις
καλουμένη
ἐπὸ
τοῦ
χρώματος,
οἱ
δε
τοῦ
το
ἀυτὸ
χρύσαυμον
ἐγομάσνοσν
Galenus
quoque
dum
de
potestate
dissererit
simplicium
medicamentorum
de
ter¬
ra
sermonem
exorsus
Chrysistidos,
&
agyritodos
men¬
tionem
facit,
mox
de
arena
aurea
loquitur,
&
quo¬
modo
aspectu
lucrum
coniectarentur,
ex
quanti¬
tate
meminit,
vt
hinc
etiam
quoddam
re
ipsa
inter
balucem,
&
Chrysamon
depraehendas
dis¬
crimen,
G