Iulius
ob¬
sequens.
Marsilius
Ficinus.
164
PRAEFATIO
L.
SVAVII
Qui
venenum
dicit,
adijcere
debet
bonum
an
ma¬
lum:
idem
de
Pharmaco:
sic
eudaemones
dicuntur
qui
boni,
cacodaemones
qui
mali
sunt.
Si
verò
de
malis
be¬
stia
mala
sensit,
cur
fortè,
adiecit,
quae
am
bigendi
„
vox
est,
quum
paulo
post
dicat,
angelus
Dei
malus
eum
„
secet
medium,
dissoluatque
foedus
iniquum
quod
cum
„
nocentibus
angelis
inijsse
ac
sanxisse
palàm
ex
ipso
o¬
pere
declaeratur.
Addit
verò
etiam
quod
dignum
sit
animaduersione,
si
castigationem,
lector,
intelligas.
Porrò,
si
rite
memini,
hunc
ipsum
in
Steganographia
illa
ordinem
seruat.
Non
expendam
hîc
inscitiam
ser¬
monis,
quum
ego
non
ritè
sed
rectè
meminerim
à
quo¬
dam
Grammatico
Ciceroniano
traditum,
Porrò,
non
melius
praefigi
initio
periodi,
quàm
autem,
enim,
etc.
Praetermittamus
hos
pueriles
in
deliro
sene
velut
re¬
puerascente
errores,
veniamus
ad
rem:
Si
est
Orientis
princeps,
versus
ad
Orientem
literas
in
eam
coeli
pla¬
gam
patentes
expandit,
&
paulo
post,
spectansque
in
auroram
profert,
quae
ritè
prolata,
etc.
hîc
prodigium
notemus:
Bos
locutus
est
sicut
Iulius
Obsequens
de
pro¬
digijs
scripsit
Romae
quandoque
accidisse:
ritè
prolata,
dixit
rectissimè
scilicet
cum
ritu
&
ceremonia
magi¬
ca,
quemadmodum
Marsilius
Ficinus
de
spiritu
auri,
qui
si
ritè
secernatur
secretusque
conseruetur:
maxi¬
ma
enim
vis
operis
duplicis
in
his
verbis
consistit.
Sed
foelicius
(vt
nostri
loquuntur)
quàm
prudentius
vox
haec
Boui
excidit,
quam
tamen
ineptè
paulo
antè
vsur
pauerat:
si
ritè
memini.
Rem
verò
iam
(omissis
ver¬
bis)
tractemus
Bouille:
non
spectare
in
auroram
dice¬
res,
si
diligentius
verba
Tritemij
perpendisses
in
ipso
capite