De
podagra
non
officien¬
te
vitae
longae.
226
IN
LIB.
II.
TH.
PARACEL.
SI
DE
VITA
LONGA
LEO¬
NIS
SVAVII
I.
G.
P.
Scholia.
Scholia
in
praefationem
Paracelsi.
Quanquam
Paracelsus
hîc
dicat,
quae
lib.
I.
de
Vita
longa
tractauit
in
ge¬
nere,
sese
lib.
II.
tractaturum
in
spe¬
cie:
non
est
intelligendum
de
ma¬
teria
ipsa
totius
lib.
I.
quae
tantùm
absoluitur
lib.
IIII.
vt
ipse
in
eo
praefatur,
sed
de
specificis
remediis
&
morborum
generi¬
bus,
quae
praestrinxit
cap.
III.
lib.
I.
quae
quidem
dixit
pertinere
ad
vitam
breuem
non
longam.
Eam
enim
incolumen
perstare
etiam
cum
cru¬
ciatu
membrorum,
vt
perspicuum
est,
maxi¬
mè
in
podagra:
qua
affecti
dicuntur
vitam
de¬
gere
diuturnam,
vel
quòd
is
morbus
partes
vi¬
tales
non
afficiat,
quę
pectoris
(vt
vulgus
loqui¬
tur)
scrinio
continentur,
vel
quòd
natura
seu
Archaeus,
secundum
Paracelsum,
eò
tanquam
in
sentinam
sordes
corporis
omnes
deriuet.
Nunc
ergo
quae
obiter
Theophrastus
noster
attigit
lib.
I.
de
Morbis
particularibus,
hoc
li¬
bro
Il.
absoluet.
Integram
autem
&
sanam
vitam
longae
praeferas
ne¬
cesse
est.
Intellige
reipsa
vitam
sanam
esse
praeferen¬
dam
tanquam
fundamentum,
longae:
quamuis
morbos
vitae
sanae
contrarios
dixerit
non
of¬
ficere
vitae
longae.
Sed
hoc
de
particularium
morbis