APOLOGIA
biecto
nimirum
animo,
vulpium
cum
gallis
inimicitiam
formidasset,
ac
illis
necnon
alijs
animantibus
metum
incu¬
tere
molitus,
degenerem
timidumque
Gallum
suum,
Leonina
pelle
palliare
voluerit.
Nec
eo
se
tutum
propugnacu¬
lo
satis
existimabat,
cum
aliud
sub
trian¬
gulo
fabrefactum
adderet.
Quid
au¬
tem
hominis,
vel
ferocis
alterius
anima
lis
sub.
I.
G.
P.
velamine
lateat,
ignotum
est
mihi:
quapropter
non
aegre
ferat
quisquis
ille
sit,
si
fortè
quàm
persona
sua
dignum
est
Leonis
rugitibus
acrius
respondero.
Laticis
huius
interpretatio¬
nem
ab
aliquibus
doctis
viris
habere
conatus
sum,
quos
inter
nonnulli
sic
in¬
telligunt,
Inuidus
Gallus
Parisiensis:
e¬
iusque
nomini
cognominique,
propter
aca¬
demicam
literaturam
in
eo
non
exi¬
guam,
parcendum
esse
iudicant,
mode¬
stius
quàm,
vt
ipse,
debacchandum.
Inte¬
rim
tamen
vt
videat
is,
ac
iudicent
alij,
quàm
insulsè,
de
rebus
minus
cognitis,
aut
non
satis
intellectis
affirmare,
tum,
quod
peius
est,
impudenter
somnijs
a¬
lios
reprehendere
mendacij,
turpe
sit
of¬
ficium,
aequum
est,
vt
qui
praeter
aequi¬
tatem