LEONI
SVAVIO.
haberi,
sed
&
superiorem
quoque
cum
illos
contem¬
nis,
iactanter
existimas,
neque
minus
Christi
magi¬
stri,
sed
nebulonum
&
sycophantarum
contubernio
didicisti.
At
ne
ego
videar
in
te,
vt
tu
in
alios
fecisti,
ca¬
lumuiose
agere,
testem
te
ipsum
voco,
iudiceque
facio,
vt
ex
verbis
tuis
iudices.
Ita
namque
scribis
in
praefa¬
tione
scholiorum
tuorum
in
quatuor
libros
Paracelsi
de
vita
longa,
quam
totam
ferè
conuitijs
&
calum¬
nijs
refarxisti,
pagina
136.
tuae
editionis.
Libris
autem
his
quatuor
de
vita
longa
inse¬
ruit
(Adamus)
quartum
vnum
velut
supposi¬
titium
partum,
quarto
verò
atque
legitimo
in
quintum
numerum
vi
quadam
eiecto,
&
iniu¬
stè
de
sua
possessione
deturbato,
in
reliquis
li¬
bris
facta
quorundam
verborum
vel
syllaba¬
rum
immutatione
penè
ridicula,
vt
opus
vae¬
nalius
prostaret,
quod
nnouum
hac
parte,
incre¬
menti
emptori
esse
videretur
(magnae
enim
sunt
hodie,
ditesque
librorum
in
Germania
nun¬
dinę)
Adamum
medicum
non
puduisse,
quar¬
tum
istum
librum
nugis
inanibus
scatentem
obtrudere,
qui
nec
serie
rerum
vlla
cum
reli¬
quis
cohaereat,
nec
sententiarum
Paracelsi
subti¬
litatem,
nec
dictionis
grauitatem
redoleat.
Miror,
inquam,
illum
lucri
vel
gloriolae
spe,
a¬
adeò
fuisse
typographi
imposturae,
qui
more
propolarum
rei
suffuratae
nouam
dissuendo
speciem
induunt,
furti
tegendi
gratia,
etc.
Ista
sunt
tua
verba
(impudentissime)
liuorem
euo¬
mentia
tuum:
quorum
te,
si
micam
pudoris
haberes,
multo
magis
pudere
deberet,
ea
quae
dicis
malitiosè