92
EPIST.
CHYMICARVM
EPIST.
IX.
DE
ESSEN¬
TIAE
VOCABVLO.
AD
CLARISS.
VIRVM
D.
ZACHA¬
riam
Brendelium
Ph.
&
Med.
Profess.
Ienensem.
SCIO
te
philosophum
eximium
esse,
nec
scientiae
experientiaeque
medicae
instre¬
nuum
ampliatorem.
Chymica
verò
studia
excoluisti
non
contemnendè.
Mireris
ergo
meam
in
te
compellando
audaciam.
Sed
si
consideres
τὸ
φιλόφρον
καὶ
φιλομαθέσμου,
admi¬
rationem
pones,
meaeque
ignosces
impor¬
tunitati.
Garrire
tecum
placet
de
Essentia
chymica,
quaenam
ea
sit,
&
quid
designet
appellatio.
Noui
illa
vestra
philosophema¬
ta,
περι
ουσίας
,
quod
essentia
seu
substantia
sit
triplex;
materia,
forma
&
totum
ex
vtrisque.
Noui
etiam
τὸ
λογικὸν
καὶ
μεταφυσικόν.
Abstra¬
ctè
non
vagor
neque
phantasmatum
&
spe¬
cierum
cura
tangor.
Mitto
illa
τῆς
γλωττης
ἐρμὴνεύματα
quod
essentia
sit
absolutum
quid,
τὸ
εἶναι
rei
secundum
se
determinans,
maximeque
competens
formae,
à
qua
sit
o¬
mne
rei
esse,
seu
τὸ
εἶναι
τοὺ
πράσματος:
sub¬
stantia
verò
relata
accidentibus,
&
non
rarò
subiectum
designet;
quodque
haec
potius
physica,
καὶ
ἐνὕλῃ
sit;
illa
ἐν
ἀραιρέσςι
pertineat¬
que
ad
Theologiam
seu
primam
philoso¬
phiam
aut
etiam
logicam.
Nullam
intendo
litem
Theologis,
qui
interdum
etiam
acci¬
dentia
nominant
substantias,
vt
fides
est
sub¬
stantia