134
EPIST.
CIIYMICARVM.
hoc
ipso
nescio
quid
diuinae
efficaciae
pro¬
mittit,
propterea
quod
scripserint
autores
chymiae,
ita
praeparatum
ingeniose
debere
apparere.
Minus
tamen
illi
hoc
praeconium
lucrosum
est
ac
Assyluano.
Nec
desunt
alij.
Nosti
enim
impudentiam
huius
farinę
nebu¬
lonum.
Cum
autem
adulteria
tam
sint
foecunda
fe¬
liciaque
vt
etiam
artifices
lateant
interdum;
artis
discipulus
aut
amator
non
immerito
quęrere
potest,
sitne
tandem
aliquis
determinatus
ar¬
tis
finis,
&
numero
definitę
species,
an
verò
in
infinitum
quaeuis
res
ignibus
chymicis
ex¬
cocta,
intra
essentiae
eius
limites
sit
recipien¬
da.
Facilis
quidem,
&
expedita
responsio
est
per
Socraticam
sententiam,
oportere
artificem
in
multa
simul
&
pauca
intentam
habere
aciem,
quanquam
Plato
neget
rectè
philosophari
quenquam
extra
ideas
sempiternas.
Atqui
o¬
mne
opus
artis
determinatum
est,
nec
quod
fortuitum
est
aut
infinitum,
comprehendi
potest,
nec
sciri.
Quomodo
ergo
quaeuis
poterunt
admitti?
Et
ne
vaget
cognitio,
certis
inclu¬
ditur
praeceptis
per
vsum
&
experientiam
à
ra¬
tione
constitutis,
quibus
omnium
operum
for¬
ma
exactè
definitur,
vt
quod
artificiosum,
&
quod
ἄτεχνον
iudicari
possit.
Exigenda
ita¬
que
sunt
circumforaneorum
mercimonia
ad
regulas
artis,
indeque
spectanda.
Dicere
verò
chymiam
incomprehensam
esse,
&
a¬
liquid
amplius
habere
quod
summos
effu¬
gerit
artifices,
nec
dum
in
vsum
venerit;
so¬
lum