192
EPIST.
CHYMICARVM
consistentia
&
facie
externa
diuersa,
qua
virtutibus
istum
obseruant
numerum
&
a¬
quosum
liquorem
aquae
nomine
flauum
aëris,
rubrum
ignis
designant;
terram
autem
repraesentant
puluere
quodam
coagulato.
Sed
haec
variant
in
diuersis
generibus.
An¬
noto
obiter
illa
tria
etiam
distingui
medici¬
na,
nutritione
&
excrementis
vt
quoddam
sulphur
sit
medicamentosum,
quoddam
nutritiuum,
quoddam
excrementicium.
Nullum
tamen
horum
per
se
est.
Quid
e¬
nim
chymiae
cum
excrementis?
Primam
vim
nutriendi
assignarunt
parti
mercuriali.
Itaque
Paracelsus
deprauans
etiam
hanc
sen¬
tentiam,
vt
solet,
scribere
non
est
veritus
sa¬
lem
&
sulphur
separari,
alere
verò
tantum
mercurium,
quod
absurdum
est
si
animalia
&
plantae
constant
ex
illis
tribus
simul,
neque
tamen
vegetalia
secernunt
ista
manifestè.
Sed
fortassis,
inquient,
ex
mercurio
solo
se¬
cundum
corpus
constare
res,
reliqua
desi¬
gnare
vires.
Nam
sulphur
metallicum
est
vt
stannum
quod
cupro
miscetur,
&
forman¬
tis
seminisque
virilis
rationem
obtinet,
quan¬
quam
Paracelsici
confusores
ei
corpus
ad¬
dicant,
&
sali
formatiuum
figuratiuumque
donent
officium.
Si
ita
dicent;
videant
quo¬
modo
tria
ex
mistis
secundum
materiam
seu
corpus
promittant.
An
σοφὸν
ex
distinctione
φάρμακον
vulnus
sanabit?
Philosophus
sanè
elementa
aliquando
calore
humoreque
&
reliquis