AMVVALDINA.
55
tueri:
aut
quae
res
docet
non
esse
saltem
ne¬
cessariam
illam
obseruationem,
si
non
sit
vetita?
Quia,
inquit,
panacea
habet
vim
a¬
stralem.
Ita
potest
disponere
corpora,
ne
coeli
impressio
quid
noxae
aut
impedimenti
afferat.
At
primum
elenchus
est
petiti
prin¬
cipij.
Non
enim
agnoscimus
illam
vim
astralem
in
pánacea,
nec
asseueranti
Amvvaldo
credi¬
mus.
Deinde
nihil
offendit
thesin.
Potest
ne
esse
astralis,
&
nihilominus
necessaria
esse
coeli
obseruatio,
imo
id
necessarium
o¬
mnino
est,
quia
consequens.
Sicut
enim
astrum
astri
virtutem
in
imo
seu
patiente
materia
impedire
aut
labefactare
potest,
aliter
dis¬
ponendo
materiam;
ita
&
in
astro
medico,
&
corpore
humano.
An
panacea
à
sole
nihil
patitur?
An
eius
vis
non
exolescit
tempo¬
re,
&
corrumpitur
circumstantium
effi¬
cacia?
An
nihil
a
coelo
pati
potest
hu¬
manum
corpus?
Sed
detur
febricitanti
pa¬
nacea;
collocetur
autem
in
feruente
sole.
Si
nihil
impediet
sol
eius
actionem,
cre¬
demus
Amvvaldo.
Experire
idem
in
so¬
poriferis
affectibus,
aut
apoplecticis,
vel
paralyticis,
&
admitte
lunam
capiti.
Spe¬
ctabimus
&
tunc
virtutem.
Si
turbae
aeris
sunt
a
vi
syderum;
fere
ausim
dicere
teme¬
re
praecipi
turbulenti
coeli
fugam,
si
pa¬
nacea
corpus
aduersus
virtutem
astrorum
disponit.
Sed
fortassis
non
rectè
dissen¬
tio.
D
4
Cur
pana¬
cean
edenti
non
opus
sit
coelo.