AD
GEOR.
AMVVALD.
181
entia.
Illa
animae
sanitas
in
7.
metaphys.
non
est
id
quod
tu
vis
effectum
aut
pro¬
curatum
medicina,
sed
ipsa
intellectio
sa¬
nandi,
atque
adeo
ars
medica.
Ita
enim
in¬
quit
philosophus:
ἡ
δὲ
ὑγίεια
ὁ
ἐν
τῇ
ψυχῇ
λό¬
γος,
καὶ
δ'
ἐν
ἐπιστήμῃ.
γίνεται
δὲ
τὸ
ὑγιὲς
νοήσαν¬
τες,
&c.
Et
mox:
Ars
medendi
est
forma
sanitatis.
Reliqua
omitto.
Ecce
tibi
se¬
ptem
cornua
pro
vno.
Inexpugnabilem
putaueras
arcem
tuam,
&
nullum
arietem
posse
ei
euertendae
inueniri.
Mihi
inge¬
niosorum
minimo,
septem
quam
expedi¬
tissime
se
vltro
obtulerunt;
quid
reliquo¬
rum
diuina
comparabunt
ingenia?
Perii¬
sti.
Plora,
&
tibi
de
tumulo
prospice.
As¬
sumtum
non
laboriose
petam.
ψεῦδος
eius
docebit
meum
examen,
&
iam
ante
euictum
est.
An
ignoras
quod
tempore
ipso
exolescat?
Non
iam
valet
tantum
pa¬
nacea
tua,
quantum
cum
ad
eam
fides
af¬
ferebatur
integra.
Naturae
vires
sunt
per¬
petuae.
Vide
ne
tibi
olla
fracta
inter
co¬
quendum
spiritus,
cum
virtute
euanescat,
aut
ne
parùm
bene
gubernet
opus
ama¬
nuensis,
aut
potius
mercator
te
decipiat.
Ita
est
Dianaea
prior.
Posterior
arte
separa¬
toria
non
recte
est
concinnata.
Verbis
constat
his:
Quaeuis
medicina
vitę
spiritum
sanans,
sanat
etiam
totum
corpus.
Pana¬
M
3