152
DE
SECRETIS
Ad
dentium
dolorem
&
stuporem.
Dentium
stuporem,
quem
Graeci
αιμοδιαν
vo¬
tant,
portulaca
mansa
dissoluit,
Aphrodiseo
teste.
Quod
etiam
praestat
salis
defricatio,
vel
quippiam
recentis
calei
ouilli
dentibus
stupefactis
attritum.
Addo
quod
in
oδoνταλγια,
seu
dentium
dolore,
nullum
praesentius
inuenias
remedium
emplastello
fa¬
cto
ex
pice
vulgari,
aut
resina
liquefacta
cum
pul¬
uere
aluminis,
&
nucis,
quam
gallam
nuncupant,
modò
arteriae
temporali
paulò
supra
dentem
ex¬
cruciatum
calidum
apponatur,
&
ibidem
perno¬
ctare
sinatur,
vel
dies
aliquot
gestetur.
Sed
id
ma¬
ximè
locum
habet
in
excarificatione
dentium
ma¬
xillarium,
&
superioris
ordinis.
Experto,
vt
dicunt,
crede
Roberto.
Mizaldus.
Dentium
dolor
mirè
sedatus.
Nuper
dolor
acerrimus
duos
vltimos
maxillae
sinistrae
superiores
dentes
vexabat:
vnde
consen¬
su
quodam
&
alios
omnes
superiores
eius
partis
dentes
affligebat,
&
maxillam
totam
adeo
vt
os
excuti
videretur:
tum
etiam
oculum
&
aurem,
&
nasi
partem,
eandem
vehementer
vrgebat,
nec
vl¬
lo
auxilio
abscedebat,
sed
intermittens
quando¬
que
reuertebatur.
Dextera
manu
dentes
appre¬
hendebam,
distrahebam,
nihil
proficiebam.
Tan¬
dem
casu
aliquo
inueni,
quòd
vbi
sinistra
manu
leuiter
apprehendissem
dentem,
qui
magis
vexabat,
ita
vt
pollice
partem
exteriorem,
indice
interiorem
comprehenderem,
statim
non
solùm
dolor
illius
dentis,
sed
&
totius
partis
sedabatur.
Illud
verò
mirabilius,
quòd
quantò
leuius
tangebam,
tantò
telerius
ac
perfectius
dolor
sedabatur.
Fiebat
au¬
tem