PHILOSOPHICAE.
229
spirituum
consentiente
cum
seminibus
morborum,
specta¬
tur.
His
confluentibus,
morborum
succedet
generatio.
Nam
parua
illa
uitia
&
quotidiani
errores,
qui
leuiores
sunt,
ipsa
Natura,
suis
uiribus,
corrigere
solet:
maiora
autem,
diuturniora
&
saepius
occurrentia
emendare
non
potest:
sed
uicta,
manus
dat
&
hospitem
admittit
peregrinum,
cuius
radices,
minerae
uel
somites,
in
cer¬
ta
quadam
Anatomia
corporis
recepti,
fructuum
Trans¬
plantationes,
id
est,
actionum
naturalium
praeuarica¬
tiones
efficiunt.
Quia
uerò
non
omnia
semina
o¬
mnibus
locis
aequè
nascuntur,
sed
consentanea
con¬
sentaneis:
in
palustribus
enim
locis
non
prouenit
ro¬
rismarinus,
spica,
thymus,
polium,
&c.
neque
in
sic¬
cis
&
ęditis,
salices,
persicariae,
anagallis:
ita
in
corpo¬
re
humano,
confluentiam
locorum
&
seminum
obser
uare
oportet.
Sunt
enim
propria
semina
tam
sanitatis
quàm
morborum,
quae
in
agro
uel
Anatomia
uentri¬
culi
&
intestinorum
crescunt,
differentia
ab
alijs
quae
in
hepate,
liene,
renibus,
uesica,
sanguine,
carnibus,
membranis,
synouia,
cerebro,
corde,
pulmonibus,
&c.
fouentur.
Ex
hac
seminum
&
locorum
confluentia,
morborum
gradus,
diuersitates,
symptomatum
dif¬
ferentiae,
&
alia
plurima
ad
curationem
in
primis
ne¬
cassaria
deprehendi
possunt.
Quo
magis
fatuitates
eorum
miramur,
qui
Phantasticos
illos
humores,
San¬
guinem,
Bilem,
Pituitam,
Melancholiam,
communes
mor¬
Ff
3