argumenti
nihil
possit
nobis
obtrudere,
quò
longè
plura
à
nobis,
quinto
mei
magni
speculi
libro,
scribi
ac
doceri
non
videat.
In
cuius
lectionem
(ac
praecipuè
illius,
cui
secundam
manum
admoui)
si
animum
appellat,
&
omnia
accuratè
perlegat,
ibi
animo
aduertet,
ni
totus
planè
caecutiat,
hoc
argumentum
mihi
esse
familiarissi¬
mum:
&
multa
in
eo
contineri,
quorum
hactenus
fue¬
rit
ignarus:
Vnde
ipsum
pudeat
sui
tàm
iniqui
iudicij,
quo
me
prorsus
ignarum
&
vilem
tyronem
ac
empiri¬
cum
pronunciat.
Sed
libenter
vt
Christianum
decet,
ei
alijsque
similibus,
citra
vllum
vindicta
studium
ignos¬
co
ac
condono.
Caeterùm
excusabis
Lector,
si
placet,
quod
iusta
indi¬
gnatione
in
quandam
verborum
acerbitatem
hac
in
mea
responsione
proruperim:
obtestans
Deum
me
non
in
probos
huius
percelebris
scholae
medicae
doctores,
quos
tanquam
patres
ac
fratres
suspicio
&
colo,
sed
tantùm
in
solos,
eósque
proteruos
quosdam
calumniatores
in
me
tàm
acerbis
conuitiis
&
tàm
iniustè
vibratis
insur¬
gentes,
iustè
&
meritò
exacerbari.
IOS.