413
7
Attamen, si ad superos redierit, nullo pudo¬
re, ad plerosque magnos doctosque viros, eius¬
dem cum eo sortis ac Professionis, audiendos
quibus, quae incognita haberet, addisceret)
maiore adducatur, quàm olim aliquando ad
innumeros alios vel imperitissimos, nulliús¬
que Eruditionis homines discendi causâ ac¬
cesserit, vt ipsemet lib. de Simp. testatur, se
nempè Piscatores infimaeque sortis alios ho¬
mines & plebeios aliquando huiusce rei causa
consuluisse. Vbi pręterea ingenuè fatetur (cùm
de argento viuo tractat) se nullum ipsius vel
intrò sumpti, vel foris admoti fecisse pericu¬
lum. Quin etiam ipsemet magno errore cre¬
didit aliud esse ab argento viuo hydrargyrum,
opinatusque est soluti esse (instar auri potabi¬
lis) in aquam argenti medicamentum: Vnde
liquet, quàm parum in naturae metallicae co¬
gnitione esset versatus, qui ignotarit Hydrar¬
gyrum vnum & idem esse cum argento viuo
indiuiduum. Quod nemo in dubium vocat, nisi
qui ita pertinaciter in verba Magistri iurarit,
vt nigrum credat esse album, & album vicissim
nigrum, si ita Magistrum pronunciantem au¬
diuerit, quod magnum est imbecillioris inge¬
nij argumentum. Nam quemadmodum illos
grauiter peccare censemus, qui venerando¬
rum antiquorum errores, nouis quibusdam
insaniis obruere conantur, vt multi Agyrtae,
Empirici & Impostores (qui se Paracelsistas
profitentur ac praedicant) faciunt, quique huic
vni & soli auctori abditarum rerum causarumque
cognitionem, mysteriorum inuentionem, re¬
[FT]A iiij[/FT]