41
iumani
sese
mutuis
proscindunt
dicteris
ac
conuitiis
tùm
verborum
asperitate,
tùm
scriptorum
petulantia
sese
configentes,
idque
modò
publi¬
cè,
modò
vetò
clam:
exposuique
eiusmodi
iurgia
ac
rixas
honestis
viris,
ne
dum
medicis
ac
Philosophis
Christianis,
prorsus
esse
indi¬
gnas,
quasi
subodoratus
casuras
in
me
procel¬
las
&
fulmina
conuitiorum
nostri
Anonymi,
quibus
nunc
contra
naturae
meae
motum
ac
studium
conor
propugnacula
mea
opponere.
Sic
tandem
de
ornamento
agens,
quod
ego
cum
aliis
doctis
viris,
conor
medicinae
ad¬
ferre,
concludo
in
haec
verba:
Sanè
si
Hip¬
pocrates
vel
ipse
etiam
Galenus
nunc
ad
su¬
peros
reuocentur,
summo
gaudio
vtique
perfundantur,
si
videant
artem
tanto
&
tàm
nobili
accessorio
ditatam,
&
manus:
portigant
ac
gestiant
de
ijs
omnibus,
qui¬
bus
ars
hodiè
aucta
est,
quaeque
illis
prisco
aeuo
incognita
atque
inexperta
fuerunt.
Mul¬
ta
fortò
etiam
suorum
placitorum,
prae
nouis
vel
ipsimet
reiicerent,
assueti
vtique
maximi
illi
viri
summíque
Philosophi,
rationi
cede¬
re
&
experientiae;
Nam
patet
ex
eorum
scri¬
ptis,
quàm
in
multis
saepè
haesitent,
in
aliis
fluctuent,
propter
fundamenti,
cui
super¬
struxerunt,
imbecillitatem.
Quae
tamen
eo¬
rum
aedificia
penitus
diruere,
vel
quomo¬
docunque
quatere,
candoris
nostri
non
est
Quin
potiùs
fulciamus
ea
strenuo
ingenij
nostri
&
experientiae
nisu,
vt
&
constet
po¬
steritati
nos
non
fungos
esse,
sed
nostro
e¬
tiam
ingenio
praeditos
fuisse,
&
mentem