250
In
solo
vitriolo
apertè
conspicitur
(quod
omnium
salium
maximè
corpotale
est,
vt
alibi
diximus)
acre,
acidum,
acerbum
&
adstrin¬
gens.
Qui
verò
permixti
sunt
sapores
aut
qualita¬
tes,
cum
passiuis
&
elementaribus
qualitatibus,
singulorum
illorum
integram
vim
non
habent:
at
debiliores
ex
mixtione
redduntur:
Acresi¬
quidem
(quod
non
nisi
vi
ignis
cum
parte
aë¬
rea
extrahitur,
ac
separatur)
mercuriali
liquori
immixtum
est:
acidum
phlegmati
aut
aqueo
humori:
&
acerbum
seu
austerum
terrestri
sic¬
citati:
quae
quanto
plus
qualitatibus
elemen¬
taribus,
iisque
passiuis
abundant,
tantò
magis
eneruantur
ac
languent.
At
si
actiuae
qualitates
à
passiuis
secernantur,
vt
arte
fit:
tùm
acre,
aci¬
dum,
integram
vim
suam
obtinent,
ignésque
suos
apertè
ac
plenè
linguae
inurunt:
acre
qui¬
dem
igneae
&
adurentis
qualitatis
magis
parti¬
ceps:
acidum
verò
aqueae
proprietatis.
Acre
enim,
vt
iam
ex
dogmaticorum
sententia
ex¬
planauimus,
de
natura
ignis
participans,
virtu¬
tem
admodum
attenuantem
obtinet,
ac
dissipan¬
tem,
atque
etiam
erodentem:
Acidum,
vtpote
aereum,
aqueum
atque
tenuium
admodum
partium,
incidentem
&
aperientem,
refrigeran¬
tem,
necnon
putredines
arcentem:
Acerbum
&
austerum;
quae
in
colchotare
restant
(post
acris
oleosi,
&
acidi
aquei
extractionem,
cum
aereis
partibus
elementarium
qualitatum)
naturam
possident,
&
vim,
quâ
incrassent,