258
lus
vnus,
aut
octodecim
aut
viginti
grana
huius
salis
mundissimè
depurati,
ac
simpli¬
cissimi
in
hydria
aquae
communis
soluta,
totam
illam
mirè
acidam
reddant.
Atque
hic
est
sal,
qui
in
aceto
cum
aquo¬
sa
substantia,
(detracta
sulphurea
essentia)
sese
acore
suo
conspiciendum
praebet.
At
quò
generosius
fuerit
vinum,
eò
acrius
fer¬
mentum
aceti,
&
vehementior
eius
acrimo¬
nia
sese
prodet,
ex
quo
attenuantes
spiritus
penetrantes
&
prompte
dissoluentes
à
peri¬
to
artifice
extrahuntur:
qui
vires
&
facultates
aliunde
quàm
ab
ipso
sale
armoniaco
spiri¬
tuali
ac
volatili
cum
humore
aqueo
per¬
mixti
prodire
nequeunt.
Atque
vt
hoc
dilucidius
adhuc
declaretur,
&
re
ipsa
comprobetur,
accipe
fortissimum
acetum
album
vel
rubrum:
hoc
ad
siccitatem
in
balneo
Mariae
extillato,
idque
leni
admo¬
dum
igne:
ex
sextario,
tres
partes
aut
am¬
plius
instar
aquae
fontis
limpidissimas
sed
a¬
cerrimas
aut
acidissimas
extrahes,
reliqua
materia
tartarea
aut
foecali
in
imo
vasis
sub¬
sidente,
cum
acerrimo
&
mordacissimo
sa¬
le,
qui
quòd
sit
fixus,
&
terrenae
aceti
parti
adhaerens,
non
nisi
magnâ
ignis
violentiâ
extrahi
potest.
Quo
medio
acerrimum
oleum,
aquae
regiae
naturam
aemulans,
corrodentis¬
simum
extrahitur,
non
caloris
ignis
ratione,
sed
vi
&
potentiâ
substantiae
salsuginosae
quae
cùm
sale
per
ignem
ex
reliquis
faecibus
ex¬
pellitur
in
olei
speciem.
Sed
relicto
acri
illo
igne
tartareo
suma¬