266
Atque
hi
sunt
naturae
sales,
quibus
tanto¬
perè
omnia
delectantur,
nec
ijs
carere
pos¬
sunt.
Quid
enim
in
ipso
homine
cibi
prosint
&
possint,
inconditi
&
sale
carentes,
quàm
putrefactionem
&
corruptionem
ingerere,
leprosos
affectus
&
cutis
defoedationes
in¬
uehere:
Sed
appositè
vtique
multiscius
no¬
ster
Aristarchus
Poëtae
citat
authoritatem,
salsa
etenim
tellus,
&
quae
perhibetur
amara,
frugibus
infoelix:
ignarus,
si
totum
aruum
sa¬
le
puro
conspersum
aut
etiam
obrutum
esset,
magno
illius
incendio
tellurem
adustum
iri.
Aliud
enim
est
cibos
sale
conditos
edere,
a¬
liud
salem
vocare:
hoc
destruit:
illud
con¬
seruat.
Mixtionis
itaque
aliarum
substantia¬
rum
vi,
caustica
salium
virtus
vsque
adeò
in¬
fringitur,
aut
potiùs
demulcetur
ac
tempera¬
tur,
vt
optimum
fiat
&
terrae
alimentum
&
animalium
medicamentum.
Cùm
enim,
vt
volunt
Dogmatici,
terra
per
se
sit
frigida
&
sicca,
ac
proinde
mortis
imago:
vnde
vitam
tot
vegetalibus
infundat,
nisi
calore
salis
hu¬
midum
suum
primigenium
fortiter,
retinen¬
tis,
temperetur?
Si
licet
huc
authoritatem
sacrarum
litera¬
rum
proferre,
quantis
quaeso
laudibus
ab
il¬
lis
sal
etiam
vulgaris,
quasi
mysticum
quid
si¬
gnificans,
extollitur?
Quin
&
ipse
Plato,
di¬
uinum
quid,
salem
appellat
(ne
dum
vt
re¬
spuat)
quod
balsamo
suo
rebus
immortali¬
tatem
videatur
promittere.
At
vnde
Poctae
finxerunt,
ἀφρoδιθην
aut
ἀφρογενειαν,
matrem
scilicet
generationum
ex
spuma
maris
natam,