294
neres
relabebatur,
suumque
cahos
euane¬
scendo
sensim
repetebat.
Quod
quidem
ar¬
canum
cùm
summo
studio
persequerer,
om¬
nes
intendi
neruos,
vt
aliquo
vicissim
reci¬
proco
arcano
ipsum
mihi
comparando
re¬
taliarem,
quod
nunquam
assequi
potui.
Idcircò
cum
apud
me
saepiùs
meditarer,
quâ
viâ
ad
ipsum
perueniri
posset:
ne
manus
o¬
peri,
seriò
admouerem,
vt
artificium
tenta¬
rem,
varia
obstiterunt
impedimenta,
partim
ex
assiduo
principum
Dominorum
meorum
comitatu,
quibus
inter
bellorum
procellas
adesse
volui,
nec
ab
illis
discedere
licuit,
par¬
tim
quòd
&
publicis
negotiis
distractus,
&
priuatis
meis
peregrinationibus
ab
hoc
stu¬
dij
munere
interpellatus
sim,
vt
nullum
ad¬
huc
opportunum
tempus
nactus
fuerim,
quò
tàm
eleganti
rei
insudare
potuerim.
Quae
verò
sequitur
demonstratio
bona
fi¬
de
ausim
affirmare
eam
esse
certissimam,
at¬
que
à
me
saepius
tentatam,
&
expertam,
quae¬
que
tanquam
quid
facillimum
ab
omnibus
fieri
possit.
Dominus
de
Luynes
dictus
de
Formen¬
tieres,
Consiliarij
munere
in
Principe
Sena¬
tus
Regij
Praetorio
olim
defunctus,
magnae
vir
eruditionis
ac
nominis,
nobilitatis
ge¬
nere
clarissimus,
&
de
omnibus
tùm
publi¬
cè
tùm
priuatim
benè
meritus:
magno
mihi
animi
studio
ac
familiaritate
conjunctus,
qui
indefessa
diligentia,
praestantissimis
na¬
turae
arcanis
ac
ijs
potissimùm,
quae
sanitati