102
Demonstratio
veritatis
Non
satis
fuerat
Riolano
palam
profiteri,
se
assentiri
Iosepho
hanc
ex¬
ecrandam
de
Solomone
fabulam
nar¬
ranti,
nisi
&
ipsa
Mosem
inclusisset.
Verum
cur
his
diutius
immoror?
Haec
sufficiunt
Quercetane
doctissi¬
me,
vt
quiuis
intelligat,
non
mirum
esse,
eum,
qui
illa
omnia
sit
ausus,
tot
conuitia
&
calumnias,
in
Chymiam
&
eius
studiosos,
quos
tanto
odio
in¬
sectatur,
scribere.
Non
in
te
solum
ruit,
&
dentes
liuidos
exacuit,
in
om¬
nes
suae
maledicentię
virus
iaculatur.
Non
vides,
me
ab
eo
vocarum,
ignarum,
in
congruum,
sophistam,
impostorem,
sceleratum,
homuncionem
obscurum,
muscam,
pygmęum,
suem,
nugiuendulum,
fumiuendulum,
furiosum,
os
putidum,
ca¬
put
Thersitis,
aures
asininas
haben¬
tem,
carnificem?
ec.
Et
tamen
ob
haec
ipsi
minime
succenseo:
hoc
enim
si
fecero,
eo
natura
&
habitu
impoten¬
tissimo,
fuerim
impotentior.
Ita
na¬
tus
est
potius
frangetur,
quam
corri¬
getur;
nec
tacere,
nec
bene
dicere
vnquam