Si
tamen
artificis
solertia
docta
manusque
Me
liget,
&
nodis
urgeat
implicitis.
Summa
medela
ex
me
nascetur,
munere
Divùm.
Quantum
vis
spiro
diri
venene
priùs.
Omne
genus
morbi
depello,
prorogo
vitam:
Nil
tamen
ad
versus
coelicae
fata
queo:
Sum
veterum
unicornu:
qui
me
findere
novit.
Atque
iterum
in
corpus
restituisse
potest
Irresolubile:
nae
nimium
mirabitur
ille
Vimque
meam,
nec
non
quid
queo
solus
ego,
Qud
reliqus
impossibile
est
compluribus.
Ergo
Si
me
for
melius
perdidicisse
velis.
Vtque
patefaciam
tibi
me
distinctus
optas.
Per
me
nec
stabit:
neve
erit
ulla
mora.
Tu
modò
mentem
acuas,
animi
pulsesque
re¬
cessus.
Nec
tantùm
exterius
me,
sed
&
interius
Per
videas.
Nihil
hic
memoratur
manes
nec
est
hic
Quod
scriptum
justo
plusve
minusve
fiet.
Assero
veridicè
non
ullo
tempore
multis
Haec
adeo
clare
scripta
fuisse
Sophis.
Sed
quae
me
impulerit
longum
esset
dicere,
causa
Distinuisse
animum
uolo
loquendo
tuum,
Et