CHYMICVM.
83
solus?
&
non
est
misericordia
mecum.
O
me
miserum.
Alch.
Oho,
non
nocet
tibi,
tu
es
nequam,
lic
et
te
quouis
modo
inuertas,
tu
non
mutas
te,
nisi
formam
tibi
fingis,
ite¬
rum
semper
redis
in
primam
speciem
tuam.
Merc.
Ego
facio
sicut
tu
vis,
si
vis
vt
sim
corpus,
corpus
sum;
si
vis
vt
sim
puluis,
pul¬
uis
sum.
Nescio
quomodo
me
magis
hu¬
miliare
debeam,
quam
cum
puluis
&
vm¬
bra
fio.
Alch.
Dic
ergo
mihi,
quis
tu
es
in
centro
tuo?
&
non
te
plus
cruciabo.
Merc.
Iam
cogor
tecum
ex
fundamento
loqui.
Si
vis
potes
me
intelligere,
formam
meam
vi¬
des,
de
hoc
tibi
non
est
opus.
Sed
quod
de
centro
meo
interrogas,
centrum
meum
est
cor
omnium
fixissimum,
immortale,
&
pe¬
netrans,
in
illo
est
requies
Domini
mei,
ego
verô
ipse
sum
via;
&
cursor,
peregrinus,
&¬
domesticus,
fidelissimus
sum
meis
socijs,
non
relinquo
comitantes
me,
cum
illis
ma¬
neo,
cùm
illis
pereo.
Sum
corpus
immorta¬
le:
morior
quidem
cum
occidor,
sed
ad
iu¬
dicium
coram
sagace
iudice
resurgo.
Alch.
Ergo
tu
es
lapis
Philosophorum?
Merc.
Ma¬
ter
mea
talis
est,
ex
illa
nascitur
artificiali¬
tet
vnum
aliquid
frater
verò
meus
qui
in
arce
habitat,
in
velle
suo
habet,
quod
Phi¬
losophus
vult.
Alch.
Es
ne
tu
senex:
Mers.
Mater
mea
genuit
me,
sed
ego
senior
sum
matre.
Alch.
Quis
diabolus
te
potest
intel¬
ligere?