CAPITULUM
I.
39
resipiscant,
re
vocandis.
Ridet
enim
Natura
(in¬
quit
doctissimus
Severinus)
avaras
spes:
ac
multò
tolerabilior
est
in
Philosopho
imperitia,
quàm
avaritia:
tolerabilior
item
ignorantia,
quam
intemperantia
&
luxuria.
Decet
enim
Philosophum
esse
virum
pium,
probum,
con¬
stantem
in
dictis
&
factis,
firma
fide
in
Deum,
prudentem,
&
nullius
rei
a
varum,
praeterquam
sapientiae.
Praemissis
igitur
his,
quae
praecipuè
in
vero
artifice
reperiuntur,
Hermes
nunc
orditur
ope¬
ris
magni
descriptionem,
quod
appellat
scienti¬
am
elementorum.
Ne
autem
quis
putet,
illum
loqui
de
elementis,
prout
ea
vulgò
in
scholis
pe¬
ripateticorum
accipiantur:
qui
elementum
a¬
iunt
esse
corpus
simplex,
ex
quo
quidque
primùm
constituitur;
addit
hac
duo
verba,
non
corpo¬
raliter,
nec
imprudenter:
Si
non
corporali¬
ter
nec
imprudenter:
Ergò
πνευματιηως
και
σοφικως,
hoc
est,
spiritualiter
&
sapienter.
Il¬
tuntur
Philosophi
Chymici
semper
hac
licentia
in
docendo,
ut
artis
voncabulae,
fingant
pro
suo
cujus
vis
arbitrio.
Nam
quidam,
principia
ar¬
tis
dixerunt
esse
4.
elementa,
terram,
aquam
aërem,
&
ignem,
ut
hîc
Hermes
noster:
alij
C
4