CAPITULUM
V.
229
Post
mortem
quoque
hominis,
similis
rema¬
net
vermiculus,
qui
non
cum
reliqua
corporis
substantia
corrumpitur,
aut
in
nihilum
redi¬
gitur:
sed
reservatur
in
spirituali
mortuorum
mundo,
usque
ad
resurrectionem
generalem:
in
quà
omnes
homines
indutis
novis
&
incorru¬
ptibilibus
corporibus
reiuvenescent.
Hic
autem
est
ille
vermis
conscientiae,
sive
bonae
sive
malae,
qui
non
moritur:
de
quo
legitur
apud
Prophe¬
tam.
Certius
ex
natura
argumentum
pro
stabilienda
mortuorum
resurrectione
non
da¬
tur,
quàm
hoc
ipsum:
quod
si
mundicolae
no¬
stri,
quorùm
cor
totum
adhaeret
caducis
tan¬
tùm,
vanis,
&
corruptibilibus
mundi
thesau¬
ris,
id
penitiùs
ac
diligentiùs
scrutarentur:
majorem
fortè
curam
susciperent
de
aeternis,
stabilibus,
&
in
perpetuum
duraturis
bonis
conciliandis,
quàm
proh
dolor
solent.
Sed
pergit
author,
&
vocat
hunc
cinerem
cerebrum,
propter
spiritum
subtilissimum,
qui
in
eo
la¬
tet.
Sicut
enim
cerebrum
sedes
est
&
domi¬
cilium
spiritus
animalis,
purissimi
&
subtilissi¬
mi
in
toto
corpore
humano,
sive
microcosmico:
ita
hic
cinis
quoque
est
habitaculum
nobilissimi
&
preciosissimi
spiritus
totius
mundi
majoris,
sive
P
3