272
Conclusio
totius
tractatus.
Haec
sunt,
vir
Nobilissime
ac
magnifi¬
ce,
fautor
&
Mecoenas
observande,
quae
de
septem
hujus
tractatus
capitulis,
in
tui
gratiam
commentari
visum
fuit.
Utinam
quid
in
me
es¬
set,
quo
grati
erga
te
animi
significationem
quantulamcunque
ponere
possem:
me
haberes
utique
ad
omnia
paratissimum.
In
Galliam
enim
quotiens
te
advenisse
audiebam,
toties
summo
perfusus
gaudio
ac
laetitiâ,
mihi
unicè
gratula¬
bar.
It
enim
de
caeteris
tuis
meritis
iam
nihil
dicam,
quibus
me
multis
tibi
modis
obstrinxi¬
sti:
ex
sola
tuâ
conversatione
&
colloquio
quo¬
tidiano,
à
quo
me
discendi
avidum
non
tantùm
non
repellebas,
sed
amicè
potiùs
invitabas,
&
humanissimè
insuper
rogabas,
in
cursu
meo
Phi¬
losophico
tantum
hausi
utilitatis,
ut
cum
Ale¬
xandro
Magno
verè
mihi
nunc
liceat
dicere:
vi¬
vendi
me
principium
à
patre,
benè
vivendi
au¬
tem
à
te
accepisse:
ita
ut
generatus
quidem
à
pa¬
rentibus
nunc
verò
per
te
ab
Eliano
quodam
vel
divi¬
no
potiùs
spiritu
regeneratus
planè
videar.
Hanc
autem
laudem
quamvis
tibi
imprimis
tribuam,
nolo
tamen
inficiari,
me
quoque
aliorum
plurium
ad¬
huc
virorum
doctissimorum
colloquijs
interfu¬
isse,
tam
in
Gallijs,
quàm
in
Germaniâ,
quae
uber¬
tate
quidem
&
fertilitate
maximorum,
&
prae¬
stantissimorum
ingeniorum,
alias
regiones
in
ab¬
S