Lib.
la¬
byrinthum
Medico¬
rum
er¬
rantium.
Rulandi
Centurie.
Isaaci
o¬
pera
detinentur.
12
PRAEFATIO.
succum
traiectum,
bibat,
vt
saepe
comprobatum
est.
Experire;
verum
deprehendes.
Scias,
fili,
reuera
nul¬
lam
in
terris
herbam
nasci
huic
comparandam,
vi¬
ribus,
&
bonitate.
Vide
igitur
ne
parui
facias.
Nisi
enim
haec
herba
adeò
copiosae
nasceretur,
eiusque
vires
notae
essent,
pluris
auro,
&
lapidibus
preciosis
aestimaretur.
Superest,
vt
doceamus,
quomodo
pro¬
grediendum
sit,
vt
eam
ad
summum
gradum,
&
quintam
essentiam
perducamus.
At
refricare
ista,
quae
iam
dudum
in
lucem
edidi,
nauseam
pareret:
liccirco
Lectorem
ad
commentarium
nostrum
supra
Paracelsi
experimenta,
circa
finem
libri,
relega¬
mus;
vbi
plura,
&
maiora
designantur.
Tu
verò,
humane
lector,
eò
recurre.
Si
hoc
vnico
simplici
tot
aegritudines
curantur,
quid
cum
nostro?
Audiamus
quid
Paracelsus
ait.
Ex
vna
arbore
sexcentae
ima¬
gines
exculpantur,
quae
tamen
vnico
igne
consumi
possunt.
Pari
modo
innumerae
ferè
sunt
aegritudines,
quae
tandem
vnica
temperatissima
aequari,
&
resti¬
tui
possunt
in
summam
sanitatem.
Ast,
quid
mirum?
Nonne
Doctissimi
Martini
Rullandi
Centuriae
ex¬
tant?
quibus
docemur
aegritudines
ferè
incurabiles,
paucis
admodum
&
simplicibus
medicaminibus
curari?
Addam
in
nostro
Denario,
quae
comperta
habemus,
tam
intra,
quàm
extra
corpus.
At
vae
vae,
&
iterumvae
illis,
qui
fsaaci
Hollandi
opera
deti¬
nent:
praecipuè
vegetabilia;
quae
ad
medici¬
nam
faciunt;
quasi
verò
author
pro
ipsis
solis
tantùm
laboris
insumpsisset;
imò
tales
infideles
venalia
vndique
circumferunt
mutilata.
Sed
quid
opus
tot
testimoniis?
cum
omnes
norint
illum
naturae
genium
Raymundum
Lullium
vnico
me¬
dicamine
innumeris
penè
morbis
remedium
polli¬
ceri,