136
PRAEFATIO.
ficit.
Primò
Mercurium,
siue
quin¬
tam
essentiam
eruit,
quae
Philosopho¬
rum
Argentum
viuum
insignitur,
&
non
Naturae,
sicut
filius
dicitur
pa¬
tris.
Non
est,
vt
refricem,
quae
scri¬
psimus
in
Dialogo
inter
Naturam,
&
Philosophiae
Filium;
eò
Lecto¬
rem
relegamus.
Redeamus
ad
ora¬
tionem
nostram:
nempe
de
Mer¬
curio
naturali,
&
artificiali.
Mercu¬
rius
nihil
aliud
est,
quàm
spiritus
mundi
corporeus,
in
ventre
terrae
factus;
qui
a
se
recipit
facultates
o¬
mnes,
tam
Animales,
quàm
Vege¬
tabiles,
&
Minerales,
sicuti
aliqua
Cera,
quae
recipit
in
se
omnium
formarum
impressionem.
Sic
Mer¬
curius
omnium
rerum
recipit
in
se
proprietatem.
Oportet,
vt
exaltetur
a
terra;
purgetur
ab
omni
terrestrei¬
tate
sua:
tunc
ascendit
in
aërem
to¬
tus,
qui
vertitur
in
spiritum;
sic
ad¬
impletur
dictum
Philosophi:
A¬
scendit