182
IOHAN.
HOLLANDI.
rum
natura,
quae
non
facilè,
a
se
diuelli
patitur,
id
quod
est
volatile,
cum
ei
est
permixta:
me¬
dium
spiritum,
qui
nobis
ad
opus
est
futurus,
apud
se
retineat,
donec
subtilis,
ac
volatilis
ille
spi¬
ritus
auolarit;
ad
se
trahens,
ne
medius
spiritus
nimis
altè
in
vase
eleuetur,
scilicet
adsummum,
ad
quatuor
digitorum
altitudinem
conscendat:
vel
in
faecum
superficie
permaneat,
nihil
rei
ex
se
se
dans,
neque
spiritus
fieri
apta,
neque
vnà
cum
medio
spiritu
ascendat:
sed
is
simplex
ac
purus
maneat,
ne
quid
in
opere
peregrini
admi¬
sceatur.
Ad
haec,
materiam
illam,
per
quam
di¬
cti
lapides
sunt
sublimandi,
necesse
est
frigidam
esse
ad
combustibilis
sulphuris
calorem
com¬
pescendum,
ne
in
sublimatione
spiritus
destruat
abeoque
tamen
separetur:
&
siccam,
vt
eiusdem
sulphuris
pinguedinem
ita
temperet,
&
apud
se
retineat,
ne
ex
faecibus
possit
separari:
&
cum
me¬
dio
spiritu
in
altum
euolare;
quin
&
vase
subli¬
matorio
opus
est,
alto,
&
longo,
vt
subtilis,
ac
volatilis
ille
spiritus,
caloris
prorsus
impatiens,
in
vasis
summitatem
possit
ferri:
vt
ibidem
fri¬
gefactus,
se
contineat,
faciliusque
à
medio
spiri¬
tu
separetur,
&
igne
admodum
lento,
vt
idem
ille
spiritus
subtilis
in
superiorem
sublimatorij
partem
sit
eleuatus,
antequàm
medius
ex
foeci¬
bus
emergere
incipiat:
vnde
antequam
ignis
gra¬
dum
adaugeat,
necesse
est,
dempto
alembico,
subtilem
illum
spiritum
eximere,
ne
vel
vehe¬
mentiori
calore,
super
faeces,
recedat;
vel
cum
vasa
aperientur,
omnia
simul
commisceantur.
Separato
igitur
dicto
illo
spiritu,
ignem
dato
vehementiorem,
ad
medium
spiritum,
ex
faecibus
extra¬