AENIGMA
PHILOSOPHICVM.
uere
potest,
hauritur
miris
modis,
sed
ista
est
optima,
quae
ex
trahitur
vi
chalybis
nostri,
qui
inuenitur
in
ventre
Arietis.
Dixi:
ad
quid
vtilis?
Respondit,
ante
debitam
coctionem
est
summum
venenum,
sed
post
coctionem
conuenientem
summa
est
medicina,
&
dat
viginti
nouem
grana
sanguinis,
quodli¬
bet
autem
granum,
ostingentos
sexaginta
quatuor
suppedita¬
bit
tibi
fructus
arboris
solaris.
Quaesiui:
nonne
vlterius
me¬
liorari
potest,
teste
scriptura
philosophica?
Ait,
ad
decem,
postea
ad
centum,
deinde
ad
mille,
&
decem
millia,
etc.
Potest
exal¬
tari.
Instabam,
Domine
mi,
noueruntne
multi
istam
aquam,
&
habet
ne
nomen
proprium?
Ille
clamabat
palam
dicens,
pauci
nouerunt,
sed
omnes
viderunt,
&
vident
&
amant:
Habet
nomina,
sed
multa
&
varia.
At
nomen
proprium
eius
est
Aqua
maris
nostri,
Aqua
vitae,
non
madefaciens
manus.
Petij
adhuc:
vtunturne
ea
alij
ad
res
alias?
Vtitur
ea,
ait,
o¬
mnis
creatura,
sed
inuisibiliter.
Nasciturne
in
ea
aliquid,
in¬
terrogaui?
At
ille:
ex
ea
fiunt
res
omnes
in
mundo,
&
in
ea
vi¬
uunt,
sed
in
ea
proprie
nihil
est,
sed
est
res
quae
se
miscet
omni
rei.
Quaesiui:
est
ne
sine
hoc
arboris
fructu
vtilis?
Ad
hoc
dixit:
in
hoc
opere
nequaquam,
siquidem
non
nisi
in
sole
hoc
arboris
so¬
laris
fructu
melioratur.
Incepi
adhuc
rogare:
Domine,
quaeso
nomina
mihi
illam
tam
manifesto
nomine,
vt
nullum
possim
amplius
habere
dubium:
At
ille
sublata
voce
ita
clamauit,
vt
me
è
somno
excitaret,
ideo
non
amplius
poteram
quaerere,
nec
ille
vlterius
mihi
respondere
voluit,
nec
ego
tibi
plura
dicere
possum:
contentus
esto
hisce,
&
crede
quod
non
est
possibile,
lu¬
cidius