212
Progymnasmatum
&
potentiam
ad
finem
vltimum
im¬
peditam,
etiam
sublatis
obstaculis,
per
ducere.
Ideo
namque
imperfecta
ha¬
bentur,
quod
caussas
essentiales
im¬
perfectas
obtineant.
At
lapis
necesse
est,
vt
sit
absolutissimus:
vt
fiat
talis,
non
nisi
ex
huiusmodi
perfectissimis
fabri¬
cari
poterit.
fieri
enim
nequit
vt
id,
qui
non
habet,
alteri
praebeat:
&
licet
na¬
tura
temporis
tractu
imperfectorum
quaedam
perficiat:
artificis
tamen
id
non
erit,
vtpote
cui
perficiendi
mate¬
ria
Philosophica
desit,
beneficio
cuius
imperfectione
abiecta
ad
perfectionem
perducere
queat:
imperfectis
inest
qui¬
dem
seminaria
virtus,
sed
adeo
imper¬
fecta
vt
potentiae
eius
in
actum
redu¬
ctionis
ab
arte
spes
nulla
habeatur.
Quin
&
natura
ex
non
ente
ens
facit,
at
neutiquam
ars
idipsum
praestabit,
negata
natura.
In
imperfectis
a
non
ente
quidem
istic
fit
ad
ens,
merum
ta¬
men
imperfectum
δυναμει
remorante,
quàm
arte
nunquam
actuabis,
vt
lapi¬
dem
inde
efformes.
Haec
enim
dispo¬
sitiones