579
87
Caput 1.
inuenerunt, quę nos nunc in tot rebus
versantes, vix nostris ingeniis potuisse
mus imaginari: hoc fit, quia nobis na¬
tura & generatio rerum in orbe iam
vilis simplexque videtur: & ideo ingenia
nostra, non ad res cognitas, sed ad ta¬
lia, quae non, vel vix fieri possunt, inten¬
dimus: quapropter ita etiam nobis suc¬
cedit, facilius excogitare res subtiles,
& quas ipsi Philosophi nescirent, ima¬
ginare possumus, quam ad verùm na¬
turae cursum & Philosophorum sensum
peruenire: & sic natura hominum con¬
parata est, vt ea quae scit negligat, alia
semper quaerat, multo magis ingenia
humana, quibus natura subdita est: exem¬
pli gratia, vides quemlibet artificem, cum
iam ad summam artificii sui perfectio¬
nem peruenerit, alia quaerit, aut ea ab
utitur, aut plane definit: ita etiam ge¬
nerosa natura, semper agit, vsque in
ipsum iliadum, hoc est, terminum vl¬
timum, posteà cessat: nam indita est
naturae promissio quaedam ab initio, vt
per cursum integrum possit ad meliora
FF 4