147
Caput
12.
starem,
me
illis
parem
esse
&
socium,
eo¬
rumque
notitiam
appetere.
Non
dubito,
multos
bonae
conscientiae
&
voluntatis
homines,
illud
donum
Dei
clanculum
possidere:
hi
meo
admoniti
exeplo,
&
meis
periculis
cautiores
&
prouiden¬
tiores
facti,
Harpocratis
sibi
commen¬
datum
habeant
silentium:
quotiescum¬
que
enim
me
magnatibus
detegere
vo¬
lui,
semper
aut
in
damnum
aut
periculum
mihi
cessit.
Hoc
scripto
me
adeptis
fi¬
liis
Hermetis
patefacto,
&
ignorantes
ac
errantes
instruo
ac
in
viam
veram
deduco.
Credant
scientiae
heredes,
se
numquam
habituros
meliorem
viam,
cui
insistant,
quam
quę
ipsis
hic
demonstra¬
ta
est:
omnia
enim
aperte
dixi:
extra¬
ctionem
saltem
nostri
salis
Armoniaci
vel
Mercurii
Philosophici,
ex
aqua
nostra
pontica,
eiusque
tantum
vsum
non
ita
a¬
perte
reuelaui,
quia
a
magistro
natu¬
rae
non
habui
vlteriorem
loquendi
licentiam:
&
hoc
solus
Deus
reuelare
debet,
qui
nouit
hominum
corda
&
KK
2