105
egenus sum & inops rerum? Annon
tu sine Deo tuo longè majori inopia
premeris? Cur igitur me nec erudis,
nec juvas, tu qui tot donis & beneficiis,
à Deo affectus incedis? Odione ea
gratiâ te prosequar? Absit id â me.
Nam quando me intuerer, te inveni
in me ipso. Menè ergò maiori quàm
te gloriâ censerem dignum? Nequa¬
quam, frater, quia ego consimiliter
me habeo uti tu. Cur igitur, me effer¬
rem magnificè? Quin potius humili¬
tati studens omnis gloriae vanitatem
conabor contemnere. Estnè quidqua
quo gloriari verè possimus praeterqua
Deo, qui tantopere nos diligit? Sine
quo annon miserrimi essemus? Qui in
hoc mundo gloriae inhiant aut hono¬
ri, annon Deo illi excidunt, in quo so¬
lo omnis gloriae plenitudo? Econtra
qui gaudent humilitate, nonnè & ho¬
noris & divitiarum participes evadunt
Deo indulgente? Hoc ipsum expertus
sum, tum cum humilem me gessi &
demissum: Et in gloriam cedebat
m. hi mea miseria: Miseria in mortis
acu¬