105
O mors cunctarum rerum, lux, vita, propago,
A estituis vitam, quam prius abstuleras,
Soluis quòd fixum, purgas à phlegmate saevum:
Inte, ceu Phoenix, omne novatur opus.
Vivedis, MORSI, moriens tibi; quaere metalla
Soluere, tum vitae fons genuinus adest.
amicitiae desideratissimae ergò
deproperabat.
GERHARDUS CULMAN¬
NUS iunior, Ecclesia¬
stes Rensburgensis.
EIDEM.
Nihil rerum natura sibi dedit, omne creavit
Commune, hoc Horus lunaque & undà probant.
Qui lucem & noctem in naturae indagine ponis.
An non tu MORSI, docte probabis idem?
imò probas quia praeclaris sat inantè libellis
Monstrasti ingeni vimque, fidemque, tui.
Quae tamen in pluteis vel adhuc tibi plurima ser¬
vas.
Hec etiam publicis ede fiuenda typis.
Ede, & Philosophici critica adde, policica faeris.
Juridica Historicis, Chemica Mechanicis.
Ede, tui memorem se spondet vesper & ortus,
Et quae non mundus, conferce ipse Deus.
Eidem