17
DE
LAPIDE
PHILOSOPHICO.
inueniuntur,
quaeque
ab
altissimo
Deo,
quodlibet
in
suo
genere,
ita
confirmata
sunt,
vt
nullum
ex
sua
specie
&
ge¬
nere
in
aliud
transmutari
possit:
vtpote
si
quis
ex
lapide
hominem,
vel
arborem:
aut
ex
herba
simiam,
vel
plum¬
bum:
aut
ex
plumbo
aliud
quoddam
animal,
vel
her¬
bam
facere
conaretur.
Illud,
inquàm,
ex
constitutio¬
ne
magni
Regis,
est
impossibile.
Si
enim
illud
in
natura
concederetur,
tunc
pauciora
illorum
genera,
immo
om¬
nia
bene
in
vnum
commutari
possent.
Quum
vero
hac
ratione
omnia
corruere
necessum
haberent:
iccirco
Dominorum
Dominus
istiusmodi
generum
immutatio¬
nem
fieri
noluit:
Et,
quod
magis
est,
non
solummodo
tria
ista
genera,
quodlibet
in
sua
specie,
conseruauit,
verum
etiam
in
creatura
qualibet
peculiare
suum
semen
insere¬
re
voluit,
quo
quodlibet
auctum
in
specie
sua
permane¬
re,
&
non
huius
species
in
alterius
cuiusdam
speciem
transmutari
queat:
vtpote
hominis,
in
equum:
vel
pomi,
in
lactucam:
aut
adamantis,
vel
alterius
alicuius
pretiosi
la¬
pidis,
in
aurum.
Illud,
inquam,
in
rerum
inferiorum
na¬
tura,
minime
concessum
est.
Et
quemadmodum
hacte¬
nus
ab
initio
fuit,
ita
quoque
permanebit,
vsque
ad
illum
diem,
in
quo
omnipotens
(qui
in
principio
dicebat
FIAT)
dicturus
est:
INTEREAT.
Verùm
hoc
bene
concessum,
quod
inter
res
illas,
quae
communem
elementorum
Ma¬
teriam,
semen,
&
compositionem
habent,
nobilior
Status
sui
correctio,
quatenus
earumdem
Materia
pura
&
per¬
fecta
est,
effici
&
perfici
possit:
quemadmodum
videre
est,
quod
altioris
prudentiorisque
animi
homo,
ad
multo
altiora
euehatur,
quam
alii,
qui
tam
acri
&
subtili
intel¬
lectu
destituti
sunt:
id
quod
autem
à
puris
subtilibusque
spiri¬
C