41
DE
LAPIDE
PHILOSOPHICO.
constans
siet,
eidemque
nihil
nocere
possit.
Quemadmo¬
dùm
igitur
imperfecta
metalla
Sola
Materia
lapidis
non
sunt,
ita
etiam
misceri,
multo
minus
illa
promere
possunt,
eo,
quod
per
illorum
mixtionem
non
puriora
fiant,
quam
dum
antea
sola
fuissent.
Ad
haec
noua
aliqua
confusio
exinde
fit,
quae
intentio¬
ni
nostrae
aduersatur,
&
saltim,
vti
supra
diximus,
vna
vni¬
ca
aliqua
materia
requiritur.
Idipsum
Haly
expresse
te¬
statur,
dum
lib.
Secret.
cap.
9.
ait.
Lapis
est,
cui
nullam
a¬
liam
rem
immiscere
debes:
Cùm
illo
operantur
Sapien¬
tes,
&
exinde
fluit,
quod
sanum
redditur.
Nihil
aliud
cùm
illo
fit,
etiamsi
vel
in
toto,
aut
partibus
suis
permi¬
sceatur.
Et
Morienus
inquit:
Magisterium
primo
ex
radice
a¬
liqua
proficiscitur,
quae
postmodum
in
plures
partes
sese
extendit,
&
iterum
in
rem
suam
transmutatur.
Quum
itaque
imperfecta
metalla
Materia
Lapidis
esse
neque¬
ant,
quur
igitur
Philosophi,
in
ea
laborandum
esse,
aliis
praeceperunt?
Responsio.
Si
Philosophi,
ad
sumenda
impura
corpora,
aliis
mandarunt,
tunc
eo
ipso
non
cu¬
prum,
ferrum,
plumbum,
stannum
etc.
Sed
corpus,
&
terram
ipsorum
subintellexerunt,
veluti
Arnoldus,
in
Flore
florum,
ait:
Mercurius
cum
terra
conjungitur,
hoc
est,
cum
imperfecto
corpore.
Etiamsi
enim
ipsorum
ter¬
ra
in:
&
pro
se
ipsa
tam
perfecta,
&
pura
siet,
quàm
natu¬
ra
vmquam
aliquid
efficere
potuisset,
nihilominùs
ta¬
men,
respectu
lapidis
Physici,
illa
adhuc
impura
atque
imperfecta
est.
Et
hac
quidem
in
re
ars
naturam
superat,
quum
illud
ipsum
perficiat,
quod
natura
absoluere
non
potuit.
Quod
F