92
AVREVM
SECVLVM
Et
licet
telauares
lixiuio,
&
multum
smigmatis
adplica¬
res,
tamen
vitia
tuamagis
coram
meccoruscant,
ait
Do¬
minus,
Dominus.
Et
annus
iterum
transicbat,
in
quot
tamen
speculan¬
do,
diligentissimaque
inquisitione
pannum
subductitium
istum
remouere
haud
poteram,
donec
tamdem,
ad
abi¬
gendas
cogitationes
Melancholicas,
in
hortum
aliquem
exspaciarem:
post
longam
denique
deambulationem,
super
lapidem
siliceum
considebam,
quo
in
profundo
somno
corripiebar.
Dormiebam
equidemoculis,
cor
ta¬
men
meum
vigilabat:
Tunc
rursum
contum
annonum
Magistra
illa
aulica
mihi
adparebat;
&
ajebat:
An
filiae
meae
haereditatem
relictam
adeptus
es?
Tristi
voce
tum
ego
negando
respondebam:
Cistulam
equidem
inueni,
verùm
pannum
subductitium
remouore
omnino
ne¬
queo,
lixiuium,
à
me
tibi
traditum,
subdunctitium
istum
pannum
tangere
nequit.
Ad
istum
simplicem
meùm
ser¬
monem
ridere
incipiebat
vetulaista,
&
ajebati:
Antum
nunc
cochleas,
vel
cancros
cum
testis
deuorare
niteris,
An
non
prius
à
vetustissimo
planetarum
coquo
matura¬
ri,
&
praeparari
illos
oportet?
Dixi
tibi,
quod
canam
istam
cistulam,
cum
donodato
lixiuio,
ex
illa
orto,
summo
stu¬
dio,
non
autem
externum
crudumque
istum
pannum
subductitium
purificare,
sed
illum
prius
cum
sapientum
igne
comburere
necessum
habeas,
&
tunc
res
prospere
succedet:
&
ad
haec
quasdam
prunas
mihi
tradebat,
can¬
dido
semisęrico
obuolutas,
vlteriore
cum
informatione,
vt
ex
iisdem
Philosophicum,
&
omnino
artificiosum,
ignem
excitare,
&
pannum
subductitium
comburere
de¬
beam,
atque
tunc
illico
cana
cistula
mihi
reperienda
fo¬
ret.