144
AQVARIVM
praeparant
(Rom.
II.
O
quam
profunda
etc.)
&
eo
ipso,
in
hac
temporali
vita,
omnem
felicitatem
(quae
à
DEO
nobis
in
aeuiternitatem
parata
est)
consequi
conantur,
&
simul
in
agnitione
coelestis
aeterni
lapidis
(hoc
est
recti,
veri,
&
viui
DEI,
creatoris
coeli
ac
terrae,
indissolubilis
triunicae
essentiae)
occupati
sunt,
adhuc
multo
magis
in¬
terest,
&
plura
insuper
scirè
necessum
habent:
iccirco
etiam
supra,
in
prima
parte,
ingressus
via,
vniuersalis
Na¬
tura,
vna
cum
proprietatibus
suis,
sine
qua
opus
illud
ali¬
as
temere
&
frustra
instituitur,
ante
omnia
bene
discen¬
da
atque
cognoscenda
est.
Si
enim
homo
ad
summum
bonùm
peruenire
cupit,
tunc,
prae
caeteris,
rebus
omni¬
bus,
primo
Deum,
dein
seipsum
recte
agnoscere
illum
o¬
portet
(Act.
17.
Nam
in
ipso
viuimus
etc.)
DEVM
siquidem,
&
seipsum
agnoscere
si
quis
discit
(hoc
est,
scire
qui
nos
homines
simus,
vnde
sortiamur
originem,
ad
quid
creati,
&
quàm
proxime
Deo
adfines
simus)
pro
summa
sapien¬
tia,
sine
qua
difficilime
(impossibile
enim
illud
est)
ad
su¬
pra
dictam
felicitatem
peruenitur,
haud
immerito
&
ha¬
beri
&
celebrari
debet.
Quomodo
&
vbi
vero
talis
agnitio
summi
&
coelestis
illius
boni
reperienda,
agnoscenda,
aut
discenda
siet:
(Eccles.
24.
Ego
sum
vbique
etc.)
sciendum
est,
quod
illa,
quemadmodum
&
terrenus
lapis
Philosophicus,
qui
jux¬
ta
descriptionem
suam
in
vno
&
duobus,
quae
vbique
re¬
perta
sunt,
saltim
in
vno,
&
tamen
duobus,
est,
quaeri
comparariue
debeat
&
oporteat:
id
quod
nihil
aliud,
quam
aeternum
DEI
verbum,
&
SS.
diuina
Scriptura,
Vetus
Nouumque
Testamentum
(Esa.
S
Immo
juxta
Le¬
gem)
est,
in
quibus
rectus,
coelestis,
fundamentalis
angula¬
risque