315
MVNDI.
Postquam
igitur
tam
imprudenter,
minusque
Philosophice
multu
philosophati
fuerint,
&
tamen
nihil
inuenerint,
tunc
ipsis
ars
non
vera
&
impossibilis
videtur:
tunc
calumniari
atque
conuitiari
incipiunt.
Ad
haec
si
quis
contrarium,
ar¬
temque
veram
esse,
dicat,
tunc
illum
mendacij
arguunt,
dicentes:
Si
ars
ista
in
terris
esset,
tunc
diu
illam
inuenis¬
semus
prae
caeteris
omnibus,
tantùm
sapientiae
&
intelle¬
ctus
enim
habemus,
tantos
in
studijs
progressus
fecimus,
multa
legimus,
&
laborauimus,
&
tamen
nihil
vmquam
inuenimus
aut
deprehendimus:
Hinc
de
sua
stultitia,
&
magna
sapientia
nimium
gloriantur,
&
tamen
ingentes
suas
aures
asininas
non
tangunt,
nec
omneis
vitae
suae
di¬
es
artis
nostrae
materiam
cognouerunt:
nihilominus
ta¬
men
cottidię
circa
illam
sedulo
occupati
sunt,
habent
il¬
lam
prae
oculis
suis,
&
licet
omneis
mundi
diuitias
im¬
penderent,
nihilominus
tamen,
juxta
caliginosum
nasu¬
tulum
ipsorum
sensum,
illam
non
inueniunt
&
ita
diui¬
norum
donorum
calumniatores,
&
conuitiatores
mane¬
re
coguntur.
Omneis
iccirco,
&
vnumquemque
etiam
in
specie,
fideliter
volo
admonitos,
si
rerum
operationem
non
intelligant,
nostrae
naturae
materiam
ex
fundamen¬
to
non
cognoscant,
ipsiusque
praeparationem,
ab
initio,
vsque
ad
finem
non
noscant,
vt
tùm
manum
ab
opere
a¬
mouere
debeant,
ni,
vti
caeteris
factum
stulti
&
calum¬
niatores
fieri
malint.
Quilibet
itaque
hujus
libri
posses¬
sor
bene
in
animum
sibi
inducat,
&
intelligat,
quid
ab
initio,
medio
&
fine
hujus
Tractatus
scripserim:
&
tum,
Lector,
sies
certior,
num
ars
vera,
vel
falsa
siet,
quidue
su¬
mere,
praeparare,
vsurpare,
&
imponere
debeas,
vt
abs¬
que
omni
periculo,
ad
veram
artem
peruenires,
hcic
in¬
telli¬
Rr
2