323
MVNDI.
nihilominus
tamen
Solis
&
Lunae
proprietatem
in
se
complectuntur:
nihil
enim
amplius
deest,
quàm
ignis,
cujus
paucitate
laborant,
quemadmodum
vides,
dum
Sol,
aduentante
hyeme,
retrogreditur,
tunc
campi
flores
moriuntur,
porrum
decidit
de
arboribus,
omneis
herbae
marcescunt,
elementum
namque
ab
iisdem
recedit
pro¬
pter
frigiditatem,
prae
qua
nihil
potest
crescere,
&
prae
nimio
calore
res
&
naturae
fructus
marcescunt:
Duo
ita¬
que
ista,
vtpote
Sol
&
Luna,
simul
conjunctimque
ope¬
rari
necessum
habent,
adeo
quod
Sol
calefacit,
illud
Lu¬
na
frigefacit:
&
quod
Luna
plus
iusto
frigefacit,
illud
Sol
recolefacit:
Quocirca
diuersimodas
res
crescentes
ignis,
hoc
est,
Solis
splendoris,
sustentant,
&
eo
ipso
per¬
fectae
fiunt,
quaelibet,
iuxta
suam
speciem.
Imperfecta
ve¬
ro
metalla
nondum
matura
facta
sunt,
ideo
quod
per
ad¬
cretionem
suam
imperfecta
sient.
Quamobrem,
per
singularem
Dei
creatoris
gratiam,
summa
nobilisque
ista
ars
inuenta
est,
cujus
beneficio
ignis
naturalis
tam
in
arte,
quàm
in
natura
praeparari
po¬
test,
qui
in
momento
aliquo
omnia
imperfecta
corpora
&
metalla
figere
potis
est,
quod
Sol
etiam
mille
annis
per¬
ficere
nequit.
Ita
quoque
eadem
illa
materia
omneis
res
crescentes,
quamlibet
secundum
suam
speciem,
curare
vel
sanare
potest,
si
ipsis
adiungatur:
Materia
nostri
operis,
siquidem,
tamquam
ars
nostra,
à
quatuor
elementis
con¬
jungitur,
vnanimiterque
vnitur,
atque
copulatur,
adeo
vt
numquam
separari
queant:
Quocirca
res
vnitae
om¬
nia
contemptibilia
elementa
placant
in
omnis
generis
metallis,
rebusque
crescentibus,
easdemque
reddit
vna¬
nimes:
adeo
vt
omnis
illarum
fragilitas
ab
illis
auoset,
quem¬
Ss
2