342
GLORIA
nimio
aestu
illum
abigatis.
Honorate
nunc
Regem,
illiusque
conjugem,
illosque
non
comburite.
Eccur
illud?
Nesci¬
tis,
quando
illis
indigeatis,
qui
Regem,
illiusque
conju¬
gem
meliores
reddant:
Coquite
illos
tam
diu,
donec
ni¬
grescant,
dein
albescant,
&
rubescant.
Si
illud
intelligi¬
tis,
ô
felices
tum
vos
artifices)
Sin
minus,
illud
tum
igno¬
rantiae
vestrae
imputandum
est:
quocirca
non
Philoso¬
phiam,
sed
crassam
vestram
imperitiam
redarguite.
XXIV.
ARISTOTELES.
Scitote
vos
discipuli:
Philosophi
lapidem
nostrum
quandoque
terram
ali¬
quando
aquam
appellant.
Omneis
res
terrenae
in
regi¬
mine,
&
labore,
peraguntur,
obserua
natùram
in
labore,
in
humiditate
est
aqua,
dein
lapis,
dein
terra
Philoso¬
phiae,
quàm
in
frumentum
suum
seminant,
id
crescens
in
altum
facit,
quodlibet
juxta
suam
speciem.
XXV.
AGODIAS,
Coquite
nostram
terram,
vt
ca¬
put
fiat:
conterite
illud
vt
puluis
fiat
incomprehensibi
liter,
&
iterum
in
vas
suum
collocato:
Dein
humecta
il¬
lud
in
se
ipso,
tam
diu
donec
conjunctim
maneat,
intue¬
re
illud
bene:
Si
aqua
in)
(redigatur,
tunc
tere
diligen¬
ter,
&
coquas,
nisi
illud
in
aquam
redigere
possitis,
tunc
aquam
inuenire
non
potestis.
Requiritur
ita
vt
corpus
igni¬
moueatur,
&
in
aquam
redigatur.
Non
itaque
est,
quem¬
admodum
nonnulli
autumant,
qui
hoc
audiunt,
pluui¬
am
esse
aquam,
vel
aliam
aquam:
Sin
vero
libri
nostri
le¬
gendo
reuideantur,
tunc
manens
aqua
est,
quae
sine
suo
corpore
esse
nequit,
qua
solutum
fuit,
quod
sine
manen¬
te
aqua
omnino
non
esse,
neque
operari
poterit.
XXVI.
SIRETVS:
In
nostra
arte
multa
requirun¬
tur,
illud
solum
nostra
terra
est,
nostra
aqua,
nostra
terra
nigra,