Generatio¬
nis
&
mix¬
tionis
inex¬
tricabiles
sunt
viae.
Qua
ratione
Alchymia
probet
filium
esse
in
diui¬
nis.
12
Alchymista
etiam
haec
ambo
contemporanea
&
coaetanea,
quod
calidum
istud
innatum
absque
suo
humido
esse
&
persistere
nequit:
non
potest
autem
persiste¬
re
propter
radicales
&
essentiales
vniones,
quas
cum
humido
suo,
ab
origine
contraxit,
alioquin
mancum
quid
&
valdè
inperfectum
fuisset
ca¬
lidum
istud,
si
vita
siue
humiditas
radicalis
&
primigenia,
in
ipso
creationis
instanti
&
mo¬
mento
connexa
illi
non
esset.
Eget
calidum
innatum
humido
primigenio
suo,
tanquam
pater
filio
vt
nomine
patris
frui
queat:
nam
calidum
istud
nequit
esse
innatum,
quin
indissolubili
vinculo
humidum
primigenium
sibi
connexum
habeat.
Si
haec
ita
sint,
vt
vere
sunt
in
hac
rerum
vnica
substantia,
vndenam
habuit
hanc
mirabilem
&
stupendam
similis
sui
productionem?
Habuit
ex
primo
sui
ipsius
opi¬
fice,
&
protoarchaeo,
nihil
autem
habuit
&
ex¬
hausit
ex
hoc
infinito
fonte,
quin
multo
perfe¬
ctius
&
infinito
modo,
vt
infinitus
est
ipse
con¬
ditor,
habeat
&
possideat:
Magnum
enim
est
&
mirabile
generandi
naturae
robur
cuius
occultas
scire
artes
notasque
penitùs
habere
Dei
solius
est,
non
humani
intellectus.
Haec
mira
produ¬
cendi
potestas
in
creatis,
arguit
aliquatenus
il¬
lam
infinitam
in
diuinis
generandi
potentiam:
Deus
enim
rerum
omnium
pater
verus
pater
esse
non
potest,
quin
filium
sui
similem
habeat:
mundus
autem
hic
vniuersus
sui
similis
omni¬
modè
esse
nequit,
nec
etiam
ille
verus
filius
suus,
nec
ipse
pater,
propriè
ex
tali
filio
vocari
potest,
nihilominus
pater
est.
Superest
ergo,
vt
filium
habeat
sui
similem,
aeternum,
infinitum
&
omni¬