120
Alchymista.
enim
non
datur,
vllus
amoris
legitimi
&
iusti
terminus,
quae
extraneos
illos
limites
occupant
vitij
&
perditionis
sunt,
non
amoris,
qui
intra
cancellos
diuinae
legis
solummodò
coërcetur.
Muliebris
seu
foemineus
amor
hoc
in
capite
paulò
majus
expenditur,
quàm
postulet
foemi¬
nei
sexus
osorum
ratio.
Non
moramur
enim
eorum
omnium
in
eum
sexum
liuores
&
inui¬
dias,
sed
miramur
sortem
&
fatum
foeminei
se¬
xus,
quod
amoris
summi
pelago
immergatur,
ni¬
hil
aliud
spiret
&
afflet,
quàm
amoris
pneuma;
quidquid
enim
expostulant
&
capiunt,
acriori
amoris
stimulo
percussae
depereunt,
quàm
pos¬
sint
homines
amoris
vllo
impetu
ferri,
in
obie¬
cta
quibus
ardent:
deductae
etiam
fuerunt
mu¬
lieres
ex
materia
per
diuinam
potentiam,
diuina
amoris
aura
insufflata
&
turgida.
Adam
enim
in
statu
innocentiae,
in
quo
Deus
summus
illi
so¬
ciam
dedit
Euam
totus
erat
amor,
&
quae
in
ipso
erant
diuinam
&
coelestem
venerem
redolebant,
&
ipsemet
summus
artifex
qui
diuina
prorsus
arte
Euam
ex
Adamo
eduxit
amor
ipsemet
erat,
&
verus
&
vnicus
cupido
coelestis.
Non
poterat
ergo
foeminens
sexus
tum
ex
materia
ipsa,
tum
ex
efficiente
causa,
sortem
&
fatum
aliud
sibi
arrogare,
quàm
amoris
ardore
perfusum
&
de¬
libutum.
Vnde
ex
hoc
fatali
amoris
instinctu,
col¬
ligere
aliqua
ratione
possumus
enatam
illam
fuisse
noxiale
pomum
comedendi
cupidinem,
&
ex
effrenata
illa
pomi
illius
cupidine,
tanquam
ex
Erebi
fonte
mala
cuncta
nostra
emersisse
&
prę¬
cipuè
muliebrium
malorum
pelagus
inundasse
totam
&
vniuersam
muliebre
genus:
tot
enim
Cur
pluribus
morbis
&
miserijs,
mu¬