30
quod
tu
hodie
factus
sis
vnicum
refugium
&
solatium
meum.
Sed
ecce
iterum
commouentur
viscera
mea,
&
vbertim
lachrymae
ema¬
nant,
quas
non
polsum
continere,
dum
recordor
Parentum
meo¬
rum:
qui
absque
dubio
tristantur
&
plorant,
quia
clanculum
ex
pa¬
tria
aufugi.
DANIEL.
Surgamus,
fili
mi,
&
hortum
amaenissimum
perlu¬
stremus,
quem
floribus
ac
herbis,
quin
etiam
arboribus
raris
exor¬
nari
curaui.
Sat
enim
vno
die
plo¬
ratum
est.
Vt
autem
inter
nos
de
caetero
dulcis
amicitia
coalescat,
ego
te
vocabo
filium,
tu
me
patrem
nominabis.
Sunt
enim
haec
nomi¬
na
amoris
&
consolationis
Et
ecce
ego
hoc
osculo
&
amplexu
te
ite¬
rum
iterumque
in
filium
charissimum
accepto.
Sis
igitur
bono
animo,
&
noli
amplius
flere
propter
paren¬
tes
tuos.
Vt
autem
plus
gaudij
ca¬
pias