38
DE
LITHIASI
aegrorum
obedientias,
strictas
clientelas,
dolores,
mortes,
familiarum
praecoces
destructiones,
vi¬
duarum
tandem,
&
pupillorum
spolia,
sub
infidis,
&
ignaris
auxiliatoribus,
medentûm
nomine
de¬
cipientibus,
contigisse.
(12).
Tum
enim
serio
cogno¬
vi,
me
nil
scire,
qui
ex
nil
scientibus,
mea
didice¬
ram.
Fastiditus
itaque
caeca
praesumtionis
pridem
meae
ignorantia,
libros
abieci,
ac
ducentos
forte
aureos
in
libris,
dono
transtuli
in
studiosos
(uti¬
nam
combussissem)
omnino
mecum
resolutus,
professionem
tam
ignaram
deserere,
si
non
doli
quoque
plenam.
Tandem
quadam
nocte
somno
excitus,
cogitavi.
Quod
nullus
discipulus,
supra
suum
Magistrum
esset:
animo
tamen
revolve¬
bam,
plures
ex
meis
condiscipulis,
superasse
suos
didascalos:
sed
illius
textus
veritas
mihi
oblata.
Quod
nempe
frustra
vigilaret,
&
aedificaret,
nisi
Dominus
cooperaretur.
Scivi
itaque
pariter,
nos
frustra
docere
quemquam,
nisi
simul
intus
docue¬
rit
omnis
veritatis
Magister,
quem
discipulorum
nemo,
unquam
superaverit.
Inquisivi
ergo
du¬
dum,
atque
serio,
quomodo
ab
hoc
Magistro,
cal¬
culi
cognitionem
acquirerem.
Siquidem
Autho¬
res,
ne
tantillum
luminis
habere,
agnovi
perfectis¬
sime:
ac
proinde
neque
scientiam
mihi
dare
posse.
(13).
Me
autem,
mare
magnum
ignorantiae,
&
tenebra¬
rum
multiplicium
abyssum,
fatebar,
&
quasi
care¬
re
omni
luce,
nisi
unica
scintilla,
ut
mecum
pene¬
trans
nihil
agnoscerem,
mihi
esset
relicta.
Adeoque
etsi
orarem
frequenter,
attamen
mox
statim
animo
despondebam.
Tandem
meiipsius
trutinam
faciens,
comperi,
me
fore
liberum
à
calculo.
Nunquam
e¬
nim
renum
dolorem
senseram,
vel
unicam
are¬
nam
notaveram:
attamen,
subinde
istud
adhae¬
rens
sabulum
in
matula
conspexeram,
absque
ta¬
men
viscositate
ulla,
aut
molestia
caloris,
vel
do¬
loris