40
DE
LITHIASI
minalis
causa
calculorum,
mortalibus
esset
ignota.
Magno
itaque
animo,
scribentum
omnes
libros
fastiditus
iterum
abieci,
&
procul
abdicavi.
Nec
aliunde,
quàm
à
Patre
Luminum,
Magistro
verita¬
tis
unico,
vocationis
meae
auxilium
expectare
de¬
crevi.
Statimque
repudiavi,
omnes
occasiones
ac¬
cidentales,
&
tartari
ludibria:
itemque,
quaecun¬
que
plus
artificia,
quàm
naturae
cursum
referunt.
(15).
Utpote
sciebam,
quod
natura,
nusquam
primariò,
per
calorem,
aut
frigus
operatur,
ut
talia,
trans¬
mutationes
seminales:
licet
iis,
ad
excitamenta,
vel
impedimenta,
agentium
internorum,
non
raro
uti
cogatur.
(16).
Cognovi
itaque,
vana
de
Tartaro,
commenta
Paracelsi,
ad
hoc
saltem
à
se
inventa,
ut
generationem
calculi,
per
fictam
lapidum
hi¬
storiam,
similitudine
Tartari
vini,
in
universam
corporum,
atque
morborum
naturam,
intrusisse
primus
censeatur.
Nam
is
etsi
Duelech
sanaverit
perfectè
(ut
cavet
ejus
Epitaphium)
non
tamen
cognitionem
theoricam,
aeque
atque
arcani
prae¬
pollentem
usum,
nactus
fuit.
Nam
sic
plurima
ex¬
perimenta
oberrant
inter
idiotas,
quorum
tamen
causas
nesciunt.
Defuerunt
ergo
auxilia
libro¬
rum,
defuitque
vox
viventis
quae
me
coram
doce¬
rent:
scirem
tamen,
quod
vae
homini,
qui
in
homi¬
ne
confidit.
Deus
bone,
consolator
pauperum
spi¬
ritu,
nemini
propinquior,
quàm
qui
plena
liberta¬
te,
se,
suaque
resignat
in
placidissimam
tuam
vo¬
luntatem,
cumque
neminem
benignius
illumines,
O
Pater
Luminum,
quam
qui
agnoscens
humili¬
tatem
sui
nihili,
confidit
soli
clementiae
tuae
bene¬
placito.
Da
profunde
Magister
scientiarum,
ut
po¬
tius
pauper
spiritu
fiam,
quam
multa
scientia
gra¬
vidus.
Da
mihi
gratis,
intellectum
te
pure
quaeren¬
tem,
ac
voluntatem
tibi
adhaerentem.
Illumina
meas
nihili
tenebras,
quantum
volueris;
nec
am¬
plius: