50
DE
LITHIASI
turae
sine
pari,
nunquam
sat
indagatae
convenirent
adaequatae
cunctis,
liquoribus,
qui
è
simplicibus
e¬
rui
possunt.
fatentur
namque
omnes
priorum
se¬
culorum
Philosophi,
nil
in
universo,
ne
eminus
quidem,
assimilari
vivo
argento:
nondum
tamen
ante
hac
satis
explicatum
sit,
quod
argentum
vi¬
vum,
sit
simplex
actualiter
existens:
non
autem
rerum
pars
constitutiva.
Adeoque
non
esse
nisi
meram
transsumptionem
abusi
vam
nominis.
Hactenus
adhuc
mihi
persuadebam:
quod
cum
ex
non
Duelech,
fieret
Duelech,
id
fieri
debere,
per
agentis
actionem,
in
materiam
dispositam.
Ac
quamvis
haec,
atque
similia
plura
scirem:
depre¬
hendi
tamen
proinde
me
nil
plus
scire.
Quocirca
magis
adhuc
detestatus
sum
Philosophiam
ser¬
mocinalem,
ut
pote
quae
me
sisteret
ante
limen
na¬
turae,
&
cum
ipsamet
ductrice
mea,
claudebar
fo¬
ris:
Redii
iterum
ad
me,
&
rustico
more,
conside¬
ravi
primum,
quod
Duelech
non
nasceretur,
nisi
è
principiis
urinae:
cumque
lotium
salsum
esse
sci¬
rem,
recurri
rursus
ad
salium
varietates.
(15).
Atque
obstupui,
quod
passim
tam
à
Scholis,
quam
à
Me¬
dentibus,
absque
controversia,
salis
usus
interdi¬
ceretur
calculosis.
Nescitum
tamen
deprehendi
penes
illos,
illius
prohibitionis
fundamentum.
Praesertim,
quod
salis
marini
usus,
multus
ac
fre¬
quens,
reali
experientia
nulli
calculoso
unquam
obfuerit.
Quin
potius
accuratè
notavi
plures,
qui
copioso
salis
usu,
sibi
calculi
recentis,
&
succre¬
scentis
recidivam
amputarint.
Videram
namque
maris
scopulos,
ut
saxa,
in
portu
exedi.
Interim
semper
cum
admiratione,
in
mentem
recurrit,
quod
unico
instanti,
spiritus
urinae
coagulasset
spiritum
vini,
cum
secretione
partis
aquosae.
(19).
Deli¬
beravi
itaque
primùm,
salem
urinae,
ad
extremas
ejus
venas,
anatomizare.
Quare
in
olido
urinae
meae